جزیره ایستر - شیلی Easter Island

معروفیت جزیره ایستر به خاطر مجسمه های 400ساله آن به نام موآی میباشد .موآی ها مهمترین مظهر فرهنگی این جزیره به حساب می آیند.

جزیره ایستر - شیلی Easter Island

جزیره ایستر در جنوب اقیانوس آرام واقع شده و متعلق به کشور شیلی میباشد.این جزیره از کوه های آتشفشانی تشکیل شده است.تندیس های 400 ساله باستانی در راستای کرانه دریا به خط ایستاده اند، 288 عدد از موآی ها روی سکوهای عظیمی به نام آهو با فاصله حدودی 1.5 مایل تقریبا سر تاسر دور جزیره را پر نموده اند. 600موآی دیگر در سطح جزیره پراکنده اند ،آنها را میتوان حتی در کنار ساحل و جاده های قدیمی و معادن نیز دید. ارتفاع این مجسمه ها به 10 تا 20 متر و وزن حدودی آنها 50 تن میباشد.اولین بازدید ثبت شده توسط اروپاییان در عید پاک 1722 باعث شد نام این جزیره را ایستر بگذارند.

دست نوشته هایی از مردمانی که در گذشته در این جزیره زندگی میکردند به جا مانده که هنوز رموزشان قابل فهم نیست. رونگو رونگو نام یکی از این دست نوشته هاست که توسط یک فرانسوی در سال 1864 گزارش شده،در آن موقع چند تن از قدیمی های جزیره اعلام کردند میتوانند رموز آن را بازگو نمایند ولی پس از کوشش های بسیار این کار نتیجه ای نداد.

مردم این جزیره به دو دسته تقسیم میشدند : اعیان و عوام. اعیان با آویزان کردن اجسام سنگین مناسب از نرمه گوش های خود باعث بزرگ شدن آنها میشدند ، همان طور که در مجسمه های موآی نیز دیده می گردد.

ان طور که به نظر می رسد برای حمل هر موآی افرادی زیادی لازم بود تا آنها را بر روی غلتک های چوبی حرکت دهند.به دلایل نامعین بعضی از تندیس ها دارای تاج و یا کلاه های قرمز میباشند ، بعضی بر این باورند که آنها برای خانواده یا طایفه ای خاص مقدس بوده اند.بعد ها بر اثر فعالیت هایی که باستان شناسان انجام دادند معین گشت این سرها در زیر زمین دارای بدن میباشندو به نظر میرسد در جریان فرسایش و عوامل جغرافیایی در زمین دفن شده و فقط سرشان بیرون مانده است.

یکی از عجیب ترین اتفاقات اتفاق افتاده در جزیره توقف ناگهانی ساخت موآی است، به عقیده دانشمندان افزایش جمعیت در جزیره به حدی بوده که دیگر طبیعت توان رفع کردن احتیاج های مردم را نداشته. در قسمتی از جزیره جنگل ها کاملا از بین رفته اند و از چوب درختان برای حمل موآی ها استفاده شده است، مردم پس از این کمبود چوب دیگر مجسمه های بزرگ را جا به جا نکردند و این توقف ناگهانی جابجایی با ساخت مجسمه ها در ارتباط است.

پس از آن بین مردم در جزیره جنگ خونینی درگرفت که بعضی معتقدند باعث به وجود آمدن آدمخواری شد، در این زمان مجسمه ها تخریب گشتند ، بیماری در بین مردم اوج گرفت و جمعیت به شدت کاهش یافت.در پی آن در سال 1888جزیره توسط ارتش شیلی اشغال شد و امروزه در حدود 5000 نفر جمعیت دارد.

بزرگترین مجسمه بر پا شده Paro نام دارد و ارتفاع آن 10 متر و وزنش 75 تن است.

رسم دراز کردن گوش در مردم پرو نیز شایع بوده است، همچنین ابزار و کارهای دستی مردم ایستر شباهت زیادی به ابزار مردم باستانی پرو دارد. این احتمال داده میگردد که اینکاها (نجیب زادگان پرو) خود را به ایستر رسانده و بعد توسط مهاجرین پولنیزی رانده شده اند . در این صورت آنها آیین پرستش را از اینکاها فرا گرفته و این تندیس ها را ساخته اند. از جمله آثار دیگر از تمدن اینکاها که در ایستر به چشم میخورد میتوان اتاق اموات و تونل های زیر اقیانوس را نام برد.

مردم این جزیره نام آن را ناف دنیا نهادند.

منبع: سفرگو

به "جزیره ایستر - شیلی Easter Island" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "جزیره ایستر - شیلی Easter Island"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید